بسم الله الرحمن الرحيم

سلام عليکم

اين چند روز در تهران جشنواره و نمايشگاه ملّي رسانه هاي ديجيتال برقرار بود،نميدونم کدوماتون سر زديد ولي به نظرم حداقل براي اينکه به فکر بيفتيم و يادمون بياد که وبلاگ نويسي و رسانه هاي ديجيتال بازي نيست!و به اندازه خودش تأثير گذاره و حتي گاهي از رسانه ملّي هم تأثيرش بيشتره بايد به فکر محتواي آنها باشيم چه من نويسنده وبلاگ و چه مسئولين اين امر، بسيار مثبت بود و ميتونه سازنده باشه.

حالا مگر جز اينه که محتواي هر نوشته بر اساس محتواي علمي و سطح معلومات نويسنده اونه؟ در همين مورد نامه کوتاه اما پرمعناي حاج عليرضا پناهيان که در اين نمايشگاه حضور يافتند و به همه ما وبلاگ نويسان پيامي دادند رو بخونيم و روش خوب فکر کنيم:

(بسمه تعالي

با تشکر از همه دوستان فعال در جريان وبلاگ نويسي، اگر اين حرکت را منفعلانه ،تفريحي يا صرفاً ذوقي تلقي نکنيم و به گونه اي آن را براي خودمان تعريف کنيم که به يک نياز حياتي پاسخ مي دهد، هم تمام کساني را که مي توانند و مي خواهند با ما ارتباط برقرار کنند به ما ملحق خواهند شد و هم ديگران را نيز تحت تاثير قرار خواهيم داد.
بياييد قبل از جذب ديگران به دنبال ساختن خودمان باشيم و از اين ابزار در اين جهت استفاده کنيم.

موفق باشيم
از شما باز متشکرم
پناهيان)

با اين اوصاف چند سؤال براي بنده پيش اومده که از دوستان عزيز بسيار ممنون ميشم جوابم رو بدن:

1- ساختن خودمان يعني چي؟ اصلاً به چه شکل و بر چه اساسي؟

2- يعني قبل از ساختن خود اصلاً نمي توانيم و نبايد به دنبال جذب ديگران بود؟

3- جذب يعني چي؟ جذب به چي؟

4- حالا نميشه ضمن ساختن خودمان به دنبال جذب ديگران هم باشيم؟

با تشکر

در همين رابطه:

بايد به فکر 7 ميليون کاربر اينترنتي در سطح کشور باشيم