بسم الله الرحمن الرحيم

اربعين شهادت حضرت اباعبدالله الحسين عليه السلام رو تسليت عرض ميکنم، اين روزها روزهاي بازديد از مناطق جنگي جنوبه چند روز پيش هم سالروز شهادت سردار عزيز محمد ابراهيم همت به همين مناسبتها سخنراني زير از حضرت آقا که سخن احسن هست ارائه شده، در ضمن توي اين شب عزيز نائب الزيارة همگي کنار مضجع شريف علي بن موسي الرضا عليه السلام هستم. دعا کنيد ان شاءالله تعالي اربعين سال آينده کنار هم حرم مطهر حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام همونطور که... -رحلت يادگار حضرت امام حاج سيد احمد آقا رو هم تسليت عرض ميکنم.

اشک بايد راز دار باشد؛

«توصيه هاي رهبر معظم انقلاب براي عزاداران، مداحان و مبلغان حسيني»۶

(از اينکه امانتداري مي کنيد و هنگام استفاده از اين مطالب لينک دوستان را ميدهيد تشکر مي کنيم)؛

اربعين حسيني

اهميت اربعين از کجاست؟ صرف اين که چهل روز از شهادت شهيد مي گذرد، چه خصوصيتي دارد؟ اربعين خصوصيتش به خاطر اين است که در اربعين حسيني ياد شهادت حسين زنده شد و اين چيز بسيار مهمي است. شما فرض کنيد اگر اين شهادت عظيم در تاريخ اتفاق مي افتاد يعني حسين بن علي و بقيه شهيدان در کربلا شهيد مي شدند، اما بني اميه موفق مي شدند همانطور که خود حسين را و ياران عزيزش را از صفحه روزگار بر افکندند و جسم پاکشان را در زير خاک پنهان کردند، ياد آنها را هم از خاطره نسل بشر در آن روز و روزهاي بعد محو کنند. ببينيد در اين صورت آيا اين شهادت فايده اي براي عالَم اسلام داشت؟ يا اگر هم براي آن روز يک اثري مي گذاشت‍، آيا اين خاطره در تاريخ هم، براي نسلهاي بعد هم، براي گرفتاريها و سياهي ها و تاريکي ها و يزيدي هاي دورن آينده تاريخ هم، اثري روشنگر و افشاء کننده داشت؟ مي بينيد که هيچ اثري نداشت، حسين که شهيد مي شد، خود او به اعلاء عليين رضوان خدا مي رسيد، شهيداني که کسي نفهميد و در غربت، در سکوت، در خاموشي شهيد شدند، به هجر خودشان در آخرت مي رسيدند، اما آيا چقدر درس شدند؟ چقدر اسوه شدند؟ درس، آن شهيدي مي شود که شهادت او و مظوميت او را نسلهاي معاصر و آينده او بدانند و بشنوند، درس و اسوه آن شهيدي مي شود که خون او بجوشد و در تاريخ سرازير بشود، مظلوميت يک ملت آن وقتي مي تواند زخم پيکر ستم کشيده ي شلاق خورده ي ملتها را شفاء بدهد و مرهم بگذارد که اين مظلوميت فراد بشود، اين مظلوميت به گوش انسانهاي ديگر برسد، براي همن است که امروز ابر قدرتها صدا توي صدا انداختند که صداي ما بلند نشود، براي همين است که حاضرند پولهاي گزاف خرج کنند تا دنيا نفهمد که چنگ تحميلي چرا به وجود آمد، با چه انگيزه اي، با دست که، با تحرک که. آن روز هم دستگاههاي استکباري، حاضر بودند هر چه دارند خرج کنند به قيمت اين که نام و ياد حسن و خون حسين و شهادت عاشورا مثل درس در مردم آن زمان و ملتهاي بعد باقي نماند و شناخته نشود. البته در اوائل کار درست نمي فهميدند که چقدر مطلب با عظمت است. هر چه بيشتر گذشت، بيشتر فهميدند. در اواسط دوران بني عباس حتي قبر حسين بن علي عليه السلام را ويران کردند، آب انداختند، خواستند از او هيچ اثري باقي نماند. و اربعينآن روزي است که بر افراشته شدن پرچم پيام شهادت کربلا در آن روز آغاز شد و روز باماندگان شهداست. اربعين اول آن روزي است که براي اولين بار زائران شناخته شده حسين بن علي به کربلا آمدند؛ جابر بن عبدالله انصاري است و عطيه از اصحاب پيغمبر، از ياران امير المؤمنين و آمدند آن جا و جابرن عبدالله حتي نابينا بود- آنطور که در نوشته ها و اخبار هست- و دستش را عطيه گرفت و برد روي قبر حسين بن علي گذاشت و او قبر را لمس کرد و گريه کرد و با حسين بن علي عليه السلام حرف زد و با آمن خود و با سخن گفتن خود خاطره حسين بن علي را زنده کرد و سنت زيارت قبر شهداء را پايه گذاري کرد. يک چنين روز مهمي است روز اربعين. 2۶  ادامه مطلب...